ภาษาจีน พื้นฐาน

วันเสาร์ที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2556

ภาษาจีน เบื้องฐาน

พินอิน หรือ ฮั่นหยู่พินอิน (จีนตัวเต็ม: 漢語拼音; จีนตัวย่อ: 汉语拼音; พินอิน: Hànyǔ Pinyin แปลว่า การถอดเสียงภาษาจีน) คือระบบในการถ่ายถอดเสียงภาษาจีนมาตรฐาน ด้วยตัวอักษรโรมัน ความหมายของพินอินคือ "การรวมเสียงเข้าด้วยกัน"

Hànyǔ = ภาษาจีน

เสียงพยัญชนะในภาษาจีน มีทั้งหมด 23 เสียง ดัง

bปัว

pพัว

mมัว

f ฟัว

dเตอ

tเทอ

nเนอ

lเลอ

gเกอ

kเคอ

hเฮอ

jจี

qชี

xซี

zจือ

cชือ

sซือ

zhจรือ

chชรือ

shซรือ

rรยือ

y

w

เสียงสระในภาษาจีน มีทั้งหมด 36 ตัว

a

o

e

i

u

ü

ai

ei

ao

ou

an

en

ang

eng

ong

ia

ie

in

iao

iu

ian

iang

ing

iong

ua

uo

uai

ui

uan

un

uang

ueng

üe

üan

ün

er

เสียงวรรณยุกต์

เสียงที่ 1

เสียงที่ 2

เสียงที่ 3

เสียงที่ 4

ˉ

/

ˇ

\

ตัวอย่างการผสมคำ

ตัวอย่างการผสมคำ

ตัวอย่างการผันเสียงตามวรรณยุกต์
j+i = ji jī จี jíจี๋ jǐ jìจี่

h+ao = hao

hāo háo hǎo hào

w+o = wo

wō wó wǒ wò

j+iao = jiao

jiāo jiáo jiǎo jiào

w+ang = wang wāng wáng wǎng wàng
q+i = qi

qī qí qǐ qìwww.no-poor.com

การออกเสียงในภาษาจีน ^^

你好	ni3hao3	ให้อ่านว่า หนีฮ่าว ห้ามอ่าน หนี่ฮ่าว ครับ
可口可乐	ke3kou3 ke3le4	ให้อ่านว่า เขอโขวเข่อเล่อ ห้ามอ่านว่า เข่อโข่วเข่อเล่อ ครับ (อันแรกอ่านแล้วพริ้วกว่าเยอะเลย ^^)

ไม่ต้องตกใจครับ ค่อยๆฝึกค่อยๆจำไปเดี๋ยวก็จำได้เอง^^ มาดูคำศัพท์กันนิดๆหน่อยๆดีกว่า